Dit ben ik

Ik bouw websites en webapplicaties.

Neem contact op

Zuid-Amerika deel twee: Colombia

gepost op 19-09-2017

Inmiddels bijna 3,5 jaar geleden stopte ik met mijn zoveelste studie. Het was welletjes, het studentenleven was gewoon niet aan mij besteed. Hoewel… alles wat bij het studerende leven hoorde wel, maar het studeren zelf niet. Ik verpestte de ene na de andere studie, maar toch beschouw ik die tijd niet als verloren – het was geweldig.

Alsnog, voor de tijd die daarna kwam wilde ik dingen anders aanpakken. Voor mijn volgende stap stelde ik doelen op. Ik wilde een bepaalde mate van vrijheid bereiken, grotere projecten doen, nieuwe dingen doen, nieuwe plekken zien, mijzelf ontwikkelen. Met veel plezier en nieuw gevonden doorzettingsvermogen heb ik dat de afgelopen jaren gedaan, voornamelijk bij LamaLama en Ganda. Maar inmiddels is deze fase wat mij betreft afgesloten, ik ben waar ik wil zijn. Tijd voor wat nieuws!

Ik ben inmiddels begonnen met het bekokstoven van de nodige plannetjes, die ik nog eventjes bij mezelf houd. Ik heb er zin in, verwacht een feestje.

En nu is het tijd voor verkansie!

Maand geleden naar Bogota gevlogen. Mocht je mijn reisblogs een beetje volgen, dan weet je dat ik mijn ego geen goed deed in Brazilië met samba dansen. Nadat ik mij in maart stierlijk verveelde omdat ik een maand geen alcohol dronk (en omdat drinken een van mijn favoriete tijdsverdrijven is), ben ik gaan salsa dansen. Ja ja, totaal niet Gronings van mij. Verwacht er weinig van, maar ik sla in elk geval geen modderfiguur meer.

Hen sla ik dus niet meer.

Toen ik me zat af te vragen naar welk exotisch oord ik me zou begeven voor de noodzakelijke ontspanning, leek het me een goed plan wat extra salsa lessen te gaan volgen. Op hoop van zege.

De reis hierheen en de eerste paar dagen

De vliegreis ging niet helemaal soepel. Bij mij wel, maar de gozer waar ik naast zat op weg naar Madrid had ’t er maar zwaar mee. Hij kon door de hitte in het toestel zijn ogen niet openhouden en besloot halverwege de vlucht zijn stoel naar achter te zetten. Drukt die gozer vol overtuiging mijn knopje in, waardoor ik plots praktisch op de schoot van de achterbuurman lag. Ik snap er niks van en denk dat mijn achterbuurman mijn stoel een schop geeft, mijn achterbuurman werpt me een nijdige blik toe. Mijn warrige buurman nog verder in de war, al weerhield hem dat er niet van een minuut later keihard te gaan snurken. Hij had het overduidelijk zwaar, rook in elk geval alsof die een pittig weekendje Amsterdam had gehad. Na een goede 14 uur vliegen kwam ik aan in Bogota en voelde me inmiddels een beetje zoals mijn buurman rook.

Lourens is binnen het feest kan beginnen

A post shared by Lourens Thalen (@lourensthalen) on

Even afchillen

De eerste paar dagen boek ik altijd een hotel en doe ik een paar dagen rustig. Alsnog wel altijd bereikbaar:

“Hola señora mi papel higiénico está encendido”

Ik heb uiteindelijk een kleine week in Bogota gezeten, waar het dus maar 15 graden is. De stad is, net als veel steden in Midden-Amerika, gewoon ronduit lelijk. Blokken beton, rechte wegen, ongezellig. Wel gezellig, Chaim was er ook, met band!

Chaim aan het flexen in een museum

Cartagena

In Cartagena, dat heel mooi weer had moeten zijn, was ik wel een beetje teleurgesteld. Het was namelijk niet heel mooi weer. Stad is wel echt geweldig en heb een paar danslesjes gevolgd. Omdat ze in Colombia net weer ander stijltje dansen was ’t alsnog even aanpoten, maar gelukkig had ik voor een gringo nog best in de smiezen hoe de muziek werkt.

A post shared by Lourens Thalen (@lourensthalen) on

Santa Marta

Ik vond Santa Marta heel fijn, alleen kwam van de door mij geplande hike niet veel terecht. Toen ik wat informatie aan het inslaan was, vertelden anderen me dat ze 4 uur met de auto gereden waren om vervolgens niet te kunnen wandelen vanwege de modder. Omdat wegzakken tot mijn enkels niet tot mijn favoriete bezigheden behoort, heb ik hier vanaf gezien. Ik ben er alsnog niet helemaal uit wat ik van Colombia vind.

Dit kan beter in Colombia

  • De flesjes water zijn hier eigenlijk zakjes in de vorm van flesjes. Pas als je een flesje openmaakt blijkt dat het flesje van zichzelf geen vaste vorm heeft en zich als een gevuld boterhamzakje om je hand wikkelt.
  • Je verwacht dat het hier altijd mooi weer is, maar mooi niet. Gewoon 15 graden in Bogota, constant onweer en regen in Cartagena en Santa Marta. Voor 15 graden en regen kan ik net zo goed thuis blijven.
  • Ik dans wel wat salsa in Amsterdam, maar die Colombianen doen heel wat anders. Geven er letterlijk en figuurlijk hun eigen draai aan. Het is dus even wennen, want als Nederlanders leren wij ons enkel verbaal uitdrukken, niet met beweging. Hier is dat, net zoals in Brazilië, best anders. Kan ook zijn dat ze zich wel heel goed en eloquent uitdrukken hoor, maar mijn onvermogen Spaans te spreken zit dan alsnog in de weg.

Dit vond ik best wel awesome aan Colombia

  • Het is hier allemaal redelijk goedkoop. Voor m’n tatta’s toch heel belangrijk.
  • De cocaine schijnt erg goed te zijn! Ik ben er geen fan van dus ik doe daar niet aan, maar het zal me niet verbazen als dat spul nog eens heel populair wordt. De Australiërs waar ik een avondje mee stuk sloeg werden er in elk geval heel open en eerlijk van.
  • Soms is het wél lekker weer. Met de nadruk op soms.
  • Het is best wel gezellig op straat, en als je van een beetje gevaarlijk houdt, dan is het zelfs meer dan gezellig. Ook de gebouwen zijn mooi (maar vaak best wel aftands). De vrouwen nog mooier (want meestal niet echt aftands).

Ik baalde wel van mezelf dat ik me totaal niet verstaanbaar kon maken, dus ik ga wel ontzettend Spaans leren. Next stop: Duolingo.

P.S. Ja sorry, ik maak dus bijna nooit foto’s. Ik had ook pas op mijn 16e een mobiele telefoon, het is allemaal zo nieuw en onwennig voor me.

Thuisbasis

Lourens Thalen
Oudezijds voorburgwal 223-3
1012EX Amsterdam

00316 133 00 294
lourens@thalen.nl
thalen.nl

kvk 62149679
btw NL125512478B02

Op zoek naar Riemer Thalen?